Kendimden Dışarı, Hatırlama (IV)

IMG_9759 (1)

Evimin duvarını sarsan şey

Ölümün çağrısıdır.

Dökülür sıvaları önce

Düşen birer birer yere

Örülmüş tuğlalardır.

Koşarım çocukluğumun bahçesine

Kalırım çıplak ve teslim ve masum

Evimden dışarı

Ölüme tanık olmak

Mahallenin sokağında

Rüzgara yüzümü dönüp

Bir diğerinin yanında durmaktır.

Kimse kimsenin değil

Herkes bir başkasının olmazsa olmazıdır.

Evimden dışarı bu bahçede,

Yapabileceğim tek şey,

Yeniden ve yeniden

Ve yeniden insan olmaktır.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s